•  
 
 
Torenhoge risico’s
Bij veiligheid op de werkplek denk je niet direct aan kerktorens. Ten onrechte, want vrijwilligers komen hier een paar keer per jaar de vlag ophangen. Met alle risico’s van dien.
Voor Achmea-adviseur Angela de Rooij de klim had voltooid naar de vlaggenmast, had ze duizend angsten uitgestaan. ‘De trappen en ladders in zo’n kerk zijn mooi hoor. Oud, uitgesleten, monumentaal. Maar ze voldoen niet aan de eisen van deze tijd. Vaak zijn ze smal, gammel en ontbreekt de leuning. Heel eng. En als je dan vervolgens de klim hebt overleefd en je staat op de balustrade waar de vlag wordt gehesen, wordt het nog erger. De vloer is daar zo glad van de algen dat het bijna onmogelijk is te blijven staan.’
Vrijwilligers
De Rooij was benaderd door de gemeente Woerden, die bezorgd was over de veiligheid van de vrijwilligers. Want weliswaar komt het niet dagelijks voor dat een vlag wordt gehesen – alleen tijdens feestdagen – toch is de kans dat het misgaat niet te verwaarlozen. ‘De vrijwilligers die dan in actie komen, zijn meestal niet de jongste meer’, zegt De Rooij. ‘Dat betekent dat ze niet meer zo gemakkelijk hun evenwicht bewaren en ook gemakkelijker iets breken. En als dat gebeurt, moet je de halve kerktoren afbreken om ze weer beneden te krijgen.’
Oplossing
Wat heeft De Rooij de gemeente geadviseerd? ‘Het is een lastig probleem’, geeft ze toe. ‘ Want in de 15de eeuw dachten ze natuurlijk niet aan de veiligheid van de vlaggenophangers. Daarom is er vaak maar een beperkte ruimte voor de trap beschikbaar. In sommige kerken kon de situatie worden aangepast door de leuning te repareren of de algen te verwijderen van de balustrade. Maar in andere gevallen heb ik de gemeente aangeraden om de vlag niet langer helemaal in de top van de kerk te hangen, maar bijvoorbeeld halverwege. Of om hem vóór de kerk te bevestigen aan een aparte paal.’
Fabrieken en cafés

Dit verhaal is niet alleen van belang voor gemeentes en parochies. Want de kerktrap mag voor De Rooij misschien zeldzaam terrein zijn geweest, het achterliggende veiligheidsprobleem komt ze vaker tegen. ‘Je ziet bij allerlei bedrijven verborgen en vergeten werkplekken. Wat dacht je van oude kroegen die moeten worden bevoorraad via het souterrain? Of fabrieken met stoffige zolders waar iemand een paar keer per jaar naar toe gaat om iets op te bergen? Geen probleem zolang dat een ervaren kracht is die weet dat de derde trede van de ladder los zit. Maar op het moment dat een uitzendkracht naar boven gaat, zakt die er geheid doorheen.’

Risico-inventarisatie en -evaluatie (RI&E)

Dit soort ‘verborgen’ werkplekken horen ook in de RI&E te worden geïnventariseerd. Het plan van aanpak bevat vervolgens de oplossingen voor de geconstateerde risico’s.

Meer informatie

Wilt u meer weten over veiligheid op de werkplek? Lees dan verder bij RI&E of vraag een van onze adviseurs.

Terug
Direct naar...